Wpis będzie typowym copy’n'paste z mojego prywatnego bloga figurkowego, ale z racji że nikt i tak go nie czyta nie jest to wielka strata. Chciałbym zaprezentować kilka moich ostatnich kolorowańców, głównie ludki z Reapera (uwielbiam większość modeli tej firmy), ale znajdzie się też kilka „standardów” GW.

- Stuka i puka, mordę wydziera po nocach, spać nie daje …… co za typ.
- Wiesz co? Mam pomyssła. Pójdziem go wykopać i za te hałasy go przekopiem.

(więcej…)

Jeśli ktokolwiek na to czekał, to stało się. Może (jak zwykle) nie do końca gotowe, ale to był ostatni dzień
Oto przed Wami pierwsza odsłona założeń związanych z naszym „pirackim” dodatkiem do Mordheim.
(więcej…)

-O rzesz Ty, buta mi zassało- parsknął Dugal. Poczerwieniał ze złości.
-Gdyby to było nasze największe zmartwienie …. –zripostowała Klara- Jak tylko dobrniemy przez te bagno, zapewne znajdziesz jakiegoś przystojniaka usieczonego z Twoim rozmiarem płetwy. Oby już przestało padać.
(więcej…)

Nocną ciszę przerywa wybuch, głuche trzaski łamanej drewnianej konstrukcji. Gdzieś blisko obozowiska kurz i pył, które się gwałtownie uniosły gryzą w gardło, duszą i doprowadzają do płaczu najtwardszych wojowników. Po chwili słychać chichot i ochrypły głos…
- Haha! Już prawie… jeszcze tylko… hmmm…

Szalonemu alchemikowi do ukończenia swych badań brakuje ostatniego komponentu. Przy ognisku, częstując dziwnie glumzowatą zupą opowiada o dwóch ciekawych stworzeniach, które uciekły wczorajszego wieczora „małym zielonym chłopcom”. Twoja banda podejmuje się zlecenia złapania przynajmniej jednej z tych istot. Alfredowi (alchemikowi) zależy na powodzeniu misji więc wręcza Wam dmuchawkę, trzy lotki i sieć do związania. Celem zlecenia jest tylko i wyłącznie któreś z owej dwójki squigów. Alchemik nie da się oszukać (np. przez podmienienie przez bandę O&G zwierzaków), wie czego chce. Dlaczego? Może pożarły coś jego, może są specyficzne, zmutowane? Wyniesionego squiga również nie można zachować dla swojej bandy (nikt nie jest w stanie ich wytresować).
(więcej…)

Dobra… już mi się zdarzyło chlapnąć Adaśkowi, to czas na pierwszy realny przeciek. Bo bądźmy szczerzy: czapki przeciekiem nie były
Nie porzuciłem idei dodatków do Mordheim i od pewnego czasu kleję dość spory .pdf związany z graniem w pirackich realiach. Jak zwykle główną wytyczną jest maksymalna prostota, a przedmowę do całości mogę już chyba zaprezentować:
(więcej…)

- No wreszcie jesteście, mendy! Ile można czekać? Otwieramy spotkanie! Proszę usiąść! Jak zapewne Wam wiadomo, już za tydzień Juwenalia w naszym mieście. Żacy z wszystkich kierunków mają moralny obowiązek przypomnieć L`Anguille, że ktoś tu jeszcze żyje jak powinien! Z tego względu na nasz cel wybierzemy sobie w tym roku – tylko pamiętajcie aby zachować tajemnicę! – pomnik krasnoludzkiego kanoniera, którego wielką beczką masy solnej przerobimy na pirata! W ten sposób pokreślimy i pamięć o tych którzy obronili niegdyś nasze miasto przed morskimi rozbójnikami, i morskich rozbójników, którzy obecnie napędzają nam koniunkturę… I takiej właśnie ironii się od nas oczekuje! Możliwe że później kilku mieszczan z tego powodu zawiśnie, ale my na szczęście mamy immunitet. Jakieś pytania? Nie? No więc proszę przygotować się do małego wykładu… Z góry przepraszamy za odciski palców, ale uznaliśmy, że modele poglądowe mają być proste, a nie dokładne!
(więcej…)

According to some mercenaries, a good sword can win you wealth. Swordsmen may not belong to the army’s elite, but their rich experience and skills allow them to use the weapon quite efficiently. Among other mercenaries they are always heartily welcomed, though sometimes they decide to work for other employers.
(więcej…)

Being a mercenary is an easy thing. They pay-you fight. They don’t pay – you don’t fight. The Reikland Marksmen, deemed elite among Empire’s shooting mercenaries, are no exception. If they find themselves far away from their compatriots, they offer their strings and pouches literally to anyone willing to pay not biting their hands off at the same time.
(więcej…)

Those who think the current Rock administrators to be strategically talentless religious fanatics, should think again. It is true, that those who once had been people’s adored councilors, doctors and comforters after the catastrophe became mainly subjects of accusations of heresy and devotion to Chaos, however they have never defied their creed and ideals. Perhaps they have realized it is impossible for them to get rid of the filth swarming the city, on their own?
(więcej…)

Some young commoners see it as only natural to become adventurers. Matching the Zealots’ religious fervency and enthusiasm they enter the tract, offering their services to all willing to pay and promise adventure, the more dangerous the better. Such daredevils may be found among those commoners who their service perform as their masters’ kennel keepers. Some work for the Witchhunters, taking care of the Blodhounds. Some follow other employers, and surprisingly often are hired with much enthusiasm.
(więcej…)

Possessed with the vision of incoming doom, the flagellants wander from battlefield to battlefield where, fearless and frenzied, they offer their lives in exchange for promised salvation. Most often they join religious warbands from the Temple of Sigmar, however particular groups will not scorn any type of combat if only it gives them a chance to prophet Armageddon and face the enemies of mankind.
(więcej…)